Geen kangoeroes, geen kroks, wel heel veel natuur

4 Hele dagen zijn we nu al in Australië. Al een heleboel prachtige en bijzondere natuur gezien. Maar kangoeroes? Geen een. Ja, stuk of 10 dooie langs de weg. En op de menukaart. Maar nog geen een levende. Krokodillen? Overal borden dat je moet oppassen voor ze, maar een echt exemplaar? Nee, hoor. We hebben nog wel een poging gedaan om ze te lokken, door gewoon te gaan zwemmen op een plek waar ook zo’n bord stond. Maar ook dat mocht niet baten. Het zwemmen daar was overigens wel heel erg lekker. Een rivier met warm, stromend water, waarin je heerlijk kon relaxen. We waren niet de enige, dus die krokodil had vast eerst iemand anders gepakt voordat ie aan ons zou beginnen. Zwemmen doen we hier vrijwel iedere dag, want het is een goeie manier om je te beschermen tegen de hitte overdag (ca. 36 graden) en de zon. De ochtenden zijn het meest aangenaam, dan is het vaak afgekoeld tot een graad of 25, dus een heerlijke temperatuur.

Gistermorgen een prachtige boottocht gemaakt, tijdens de zonsopgang, door de Katherine Gorge, die helemaal rood oplichtte in de ochtendzon. Prachtige natuur gezien en natuurlijk uitgekeken naar onze eerste krokodil. Maar helaas… Voordat we hier uit het Northern Territory vertrekken zal het nog wel lukken om er een of meer te spotten. En ik ga ervan uit dat de kangoeroes zichzelf wel zullen aandienen.

Het gebied waar we nu zijn is oorspronkelijk het land van de Aboriginals. Zij zijn hier dan ook rijkelijk vertegenwoordigd. In Australië is er een hele stroming gaande om hun land aan hen terug te geven. Veel toeristische activiteiten worden nu dan ook beheerd door de Aboriginals. Toch zal het nog generaties duren, vrees ik, voordat de bewustwording en het (zelf)respect voldoende zijn toegenomen, waardoor de Aboriginals gelijke kansen zullen krijgen. Ik heb de indruk dat veel Australiërs er ook nog niet aan willen om hen als volwaardig te zien. Citaat van een Australiër bij een uitkijkpunt, waar hij net wat informatie had gelezen over het belang van dat gebied voor de Aboriginals: “Do you believe this shit?” En daar waar hele bevolkingsgroepen al dan niet bewust gelijke kansen onthouden worden, ontstaan andere problemen. De eerste Aboriginal die we zagen, toen we in Darwin bij het vliegveld wegreden, was er eentje die zwalkend met een fles in de hand over een rotonde liep. Alcohol is hier sowieso een probleem, lijkt het. Er wordt tenminste behoorlijk overspannen mee omgegaan in onze optiek. In een supermarkt of zo kun je überhaupt geen alcohol krijgen. In een liquorstore (of bottleshop) werden we tegengehouden door politie. Paspoort laten zien en wat vragen beantwoorden, vooral of het voor eigen gebruik was. In parken en zo is het nuttigen van alcohol vaak verboden. We zijn nu enkele malen in een restaurant wezen eten, we hebben daar nog geen enkele keer een Aboriginal gezien. Het doet een beetje denken aan de ervaring die we hebben met Zuid-Afrika, wat betreft de verhouding tussen de blanke en de zwarte bevolking.

Maar goed, morgen gaan we onze zoektocht voortzetten naar krokodillen en kangoeroes. Zou toch moeten kunnen lukken hier in Australië…..

PS. Wil je foto's zien van onze reis? Kijk dan op facebook