Magnetisch eiland, koala’s én rotskangoeroes

Half 5 ’s nachts moesten we op het vliegveld in Sydney zijn en de hotelshuttle ging pas om 5 uur. En om voor een afstand van 800 meter een taxi te laten komen is ook al zowat. 800 Meter is niet veel om te lopen, maar als het regent toch veel te ver. Maar het was het begin van onze lucky day, want net dat kwartiertje dat wij naar het vliegveld liepen was het droog! Behalve de laatste 10 meter, maar dat maakte niets meer uit. Slechts ruim 2 uurtjes later landden we in het zonnige en warme Townsville, aan de Australische oostkust. Auto ophalen was geen probleem, we kregen zelfs een flinke upgrade. Ook het feit dat we te vroeg waren was geen probleem. Nu nog ruim 2 uur wachten op de veerboot naar onze volgende bestemming. Maar gelukkig was er voor ons autootje nog net genoeg plek voor een vroegere veerboot. En gelukkig konden we vervolgens enkele uren eerder terecht in ons appartement. Waardoor we al vroeg een uurtje slaap konden inhalen. Daarna waren we helemaal klaar om Magnetic Island te verkennen, zo heet dit pareltje aan de rand van het Great Barrier Reef. Het heet zo omdat het kompas van captain Cook op zijn ontdekkingsreizen slag raakte in de buurt van dit eiland. En hij dacht dat dat kwam door een of ander magnetisch veld van het eiland. Vandaar de naam dus. Maar aantrekkingskracht heeft het eiland zeker! Prachtige stranden met palmbomen, heerlijke baaien, relaxt sfeertje. De gemiddelde leeftijd is met onze komst vast en zeker een stuk omhoog getrokken. Eén van de toeristentrekkers op dit eiland zijn de koala’s. Magnetic Island is the place to be om koala’s te spotten. En ook daarmee hadden we geluk. We zagen er zelfs meerdere. En hoorden ze ook. We konden het geluid eerst niet thuisbrengen, een heel luid, diep gegrom, wat bijna angstaanjagend was. En dat uit zo’n betrekkelijk klein, lief beestje. Dat geluid maken de mannetjes dus om de vrouwtjes te laten weten dat ze er klaar voor zijn, om het zo maar te zeggen. We hebben overigens niet gezien dat de vrouwtjes vervolgens op dat mannetje afstormden. Maar er zitten een heleboel koala’s op het eiland, dus het zal vast wel eens werken (wist je trouwens dat het jong van een koala een joey heet?) Maar behalve koala’s hebben we ook de nodige kangoeroe’s gezien. Hoewel, kangoeroe’s is in dit geval niet het juiste woord, omdat het hier om wallaby’s gaat, een kleinere soort. En dit waren dan ook nog eens zgn. rockwallaby’s, die, jawel, tussen de rotsen leven en supergoed kunnen klimmen. In totaal zijn er maar liefst 69 soorten kangoeroes in Australië; je leert nog eens wat op zo’n reis. Hoe dan ook, wij hebben een paar daagjes heel relaxt gestrandwandeld, wat rondgetoerd, wat terrasjes geprobeerd en wat baai-gehopt. Morgen gaat de reis weer verder naar het noorden, naar het tropisch regenwoud. Dus het kan zomaar zijn dat we daar een bui tropische regen over ons heen krijgen….